ด้วยความที่ไม่ค่อย…ได้ออกไปเพ่นพล่าน เฉียดห้างสรรพสินค้าบ่อยเท่าไรนัก…จึงพลอยเผลอไผล ลืมมองรายละเอียดการบริโภคประจำวันไปเสียได้…พอมาเช็คสภาพความพร้อมอีกที ก็กลายเป็นว่า กาแฟในกระปุก…บัดนี้มันได้หมดลงแล้ว…

เอาไงดีล่ะทีนี้…ในบรรดาเครื่องดื่มที่หลงเหลืออยู่ในตู้เสบียง ก็พบว่าที่พึ่งพายามนี้…ก็เห็นจะเป็นเจ้าบรรดาชาหลากรส ที่นอนกองค้างตึ่งในกล่องสังกะสีมานานหลายเดือน…

เสียงหม้อต้มน้ำร้อนเดือดแล้ว…ช้าอยู่ใยเพื่อนเอย เลือกหยิบซองชามะลิจากญี่ปุ่น ลงไปนอนแช่อาบน้ำร้อนในแก้วแตกลายงาใบเดิม เสียโดยดี…

เสียงเพลงแนว Reggae จากสถานีวิทยุจากเกาะฮาวาย ที่ on air broadcast ผ่านอินเตอร์เน็ต http://www.usliveradio.com/hawaii.html  ลื่นไหล…แว่วผ่านหู ขณะที่รสและกลิ่นของชามะลิจากญี่ปุ่นค่อยๆผ่านลิ้นและลมหายใจ ไปอย่างช้าๆ….”……”…….”……โลกเรามันก็ดีอย่างนี้…นี่แหละ! มันหลากหลายดี และเป็นอะไรที่น่าภิรมย์ใจยิ่งนัก…ว่าไหม?

21 พฤษภาคม 51 

……………………………………………………………

ของฝากเพิ่มเติม…เช้านี้…ฉลากชาญี่ปุ่น สมัยเมื่อครั้งกระโน้น…