บ้านพักแม่ริม / 6 มิถุนายน 51

ยามเย็น…

ผมชำเลืองตา…มองดูโทรทัศน์ตามเสียง…ที่ใครสักคน พยายามเร่งให้มันดังขึ้น เพื่อรับฟังข่าวสารบ้านเมืองปัจจุบันอย่างตั้งใจ…

พลางลดสายตาลง พร้อมมือขยับเม้าท์คลิกปุ่มปิดเสียงเพลง The Prophet’s Song ของวง Queen ที่กำลังคอรัสประสานเสียงกันอย่างรื่นรมย์ ผ่านร่องลำโพง Laptop ด้วยอาการกึ่งเกรงใจ…แม้ไม่ได้ร้องขอ แต่ก็พอเข้าใจถึงสิ่งที่สื่อสาร…

เหตุการณ์ในข่าว ยังคงคล้ายหลายวันที่ผ่านมา…มันเป็นไปตามบท ตามเนื้อหา ที่ต่อเนื่องกัน

ดวงตาเล็กๆของผม เหลียวมองผ่านกระจกของตู้หนังสือ มองหาหนังสือเล่มโปรดเล่มหนึ่ง ที่เคยอ่านเมื่อนานมาแล้ว…ทุกอย่าง มันช่างสอดคล้องกับสถานการณ์ขณะนี้ เสียนี่กระไร!  “ประชาธิปไตย บนเส้นขนาน”

………………………………………..

ผมไม่สามารถพูด ได้เต็มปากว่า…ผม “รักและเข้าใจ…ประชาธิปไตย” โดยเฉพาะในแง่มุม “ด้านการเมือง” มีอยู่หลายมิติของสิ่งนี้ ที่ผมรู้จักมันแค่เพียงกระพี้ ของมันเท่านั้น…

บ่อยครั้ง ที่หลายคนบอกว่า…การเมือง คือเรื่องน้ำเน่า!

แต่ก็มีบางคนที่รู้สึกว่า…การเมือง คือชีวิต…?

ขณะที่ท่านผู้นำ(ราดหน้า (หมูหมัก) ) กลับบัญญัติมันด้วยคำ Copy Writer ลงบน กระดาษเปื้อนหมึก กับคำที่ชวนขบคิด…ว่า “การเมือง เรื่องตัณหา”  ???

ยังนึกๆอยู่ว่า ถ้าจ่าตุ้ยและเสือย้อย มีชีวิตอยู่จริงๆ ไม่ใช่แค่ตัวละครเชื่อมโยงประวัติศาสตร์การเมืองจากหนังสือรางวัลซีไรต์เล่มนั้น…สองผู้เฒ่าจะให้นิยาม…กันเช่นไร? และระหว่างนิยายกับความเป็นจริง อะไรจะซับซ้อน…มีชั้นเชิงกว่ากัน…?

หลายคนพยายามชี้ทางออกของปัญหา…ด้วยคำตอบกึ่งกระแสโพสต์โมเดิร์น พร้อมเสนอคำว่า “สมานฉันท์” แหม่…ฟังดูเข้าท่า แฮะ! แต่ในทัศนะของผม…มันก็ยังคลุมเครือในแง่ง่ามของความเป็นไป อยู่มากโข…เผลอๆ อาจเป็นเพราะ “ความไม่ชัดเจน” นี่กระมัง! ที่เรากำลังถามไถ่ ในโลกสมมติที่เราสร้างขึ้น…และเรียนรู้กับมัน (อย่างบ้าคลั่ง!)

การโจมตีให้ร้าย การพยายามครอบครองอำนาจ หรือรักษาผลประโยชน์…ฟังดูอาจน่าชิงชัง แต่มันคือ วิถีการต่อสู้ระหว่างความคิด ต่างคน ต่างรับใช้ ความเชื่อของตัวเอง… จึงไม่อาจกล่าวได้ว่า อะไรคือถูก-ผิด ? ในแง่ของความเป็นคน… แต่ในแง่ของสังคมแล้ว…(นัก)การเมือง ขณะนี้ กำลังถูกตีความ ให้เดินเข้าสู่มุมมืดโดยแท้…

บนวิถีทางประชาธิปไตย ที่ดูคล้ายเส้นขนาน เราไม่อาจหาคำตอบบางอย่างได้ (ในตอนนี้)…แต่หวังว่าสักวัน คงจะมีปลายทางสักแห่ง ที่บรรจบกันอย่างสันติ…เชื่ออย่างนั้น!

แต่โดยทัศนะส่วนตัวแล้ว…ถ้าถามผม? !

“…ผมคิดว่า รัฐบาลชุดนี้ ควรปรับเปลี่ยนหรือยุติบทบาท บางอย่างได้แล้ว… ไม่ใช่เพราะเป็น “รัฐบาลขี้เหร่!” หรอกนะ… แต่มันถึงขั้น “น่าเกลียด!” เลยล่ะ! ไม่ว่าในในฐานะ “ตัวจริง หรือ ร่างทรง!” เพราะ การเมือง(ไม่ใช่)เรื่องตัณหา…แต่เป็นเรื่องของการแก้ปํญหา ความเป็นอยู่เพื่อส่วนรวมมากกว่า…” ผมคิดอย่างนั้นนะ !

………………………………………………………..

“…ในบ้านเมืองนั้น มีทั้งคนดีและคนไม่ดี ไม่มีใครจะทำให้คนทุกคนเป็นคนดีได้ทั้งหมด การทำให้บ้านเมืองมีความปรกติสุขเรียบร้อย จึงมิใช่การทำให้ทุกคนเป็นคนดี หากแต่อยู่ที่การส่งเสริมคนดี ให้คนดีได้ปกครองบ้านเมืองและควบคุมคนไม่ดี ไม่ให้มีอำนาจ ไม่ให้ก่อความเดือดร้อนวุ่นวายได้…” 

พระบรมราโชวาท ในพิธีเปิดงานชุมนุมลูกเสือแห่งชาติ ครั้งที่ 6 ณ ค่ายลูกเสือวชิราวุธ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี
วันพฤหัสบดี ที่ 11 ธันวาคม 2512