“เช้า…สาย…บ่าย…เย็น…
เธอเป็น เช่นลมหายใจ ที่เคลื่อนไหว…
เธอผ่านมา…เพียงเพื่อ ผ่านพ้นไป…
จับต้องได้…เพียงรู้สึก และทรงจำ…”
………………………………………….
ศุกร์ ๑๓ มิถุนายน ๕๑ / บ้านพักแม่ริม
Photo Diary 2-11 June, 2008 >> http://2art.wordpress.com
"โลกอิ่มเอม"
"โลกทั้งใบ ไม่ได้สวยงามในทุกเรื่อง… แต่ก็ไม่น่าชิงชัง เกินกว่า "ชีวิต" จะค้นพบ "ความสุข" จากบางแง่มุม…"22 ความเห็น »
imaim wrote @
ไม่รู้เหมือนกันครับ…
ตอนสมัยอยู่กรุงเทพฯ -ภูเก็ต เมฆก็สวยนะครับ…
แต่ไม่แน่ใจว่า…ที่ไหน?สวยกว่ากัน…
แต่ที่แน่ๆ…หลงรักเมฆ มาได้สักพักแล้วล่ะครับ…)
imaim wrote @
อ้าว…ว ชวนให้กระผมเบี่ยงเบน…ซะงั้น…
ถึงกระผมจะชอบเที่ยวป่า…แต่ไม่ได้หมายความว่าจะชอบป่าเดียวกัน…นะขอรับ…ท่านดิน…) อิ๊ อิ๊
ningyogaphuket wrote @
อารมณ์ศิลปินเชียวนะ พี่หนิงเองก็ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมเลย แต่ทำไมดูอารมณ์เหงา ๆ จังค่ะ อิอิ คิดถึงใครอ่ะป่าว
nena wrote @
อ่านบทกวีแล้วนึกถึงหนังสือของ อ.เสกสรรค์ ค่ะ
..ผ่านพบไม่ผูกผัน..
มองก้อนเมฆแล้วหิว
..หิวการเดินทางไปกับก้อนเมฆจัง..
สายวันเสาร์สวัสดิ์ค่ะโอ๋
ยังไม่เคยไปแม่ริม ภาพ(เมฆ)ฝากถูกใจ มากค่ะ
ส่วนอะไร ที่ลมพาลอยไป ไม่ต้องตามไปเก็บนะคะ
ให้ลอยไปอย่างนั้นแหละ …. ดีแล้ว
เพลงพันวา wrote @
แม่ริมอยู่ห่างจากแม่แตงขนาดไหน
ฟ้าและเมฆที่เห็นเช่นเดียวกันหรือไม่
ยามอยู่แม่แตงข้าเจ้ามองฟ้าทุกวัน
นอกจากความสวยของสีฟ้า
ยังสร้างจินตนาการจากก้อนเมฆซึ่งลอยผ่าน
เวลาโปรดในการมองฟ้าของข้าเจ้าคือยามเย็น
แสงสุดท้ายอาบไล้ท้องฟ้าให้สีสันจัดจ้าน
และเพียงไม่นานสีน้ำเงินเข้มก็จะห่มคลุมผืนฟ้า
หลังเลิกมองฟ้าแม่แตงได้ครึ่งปีกว่า
ข้าเจ้ามักแอบมองท้องฟ้าบนเกาะภูเก็จเสมอ
ปัจจุบันไม่ค่อยได้มองเท่าไหร่
ช่วงสงกรานต์ที่ลงไป
ข้าเจ้าก็ได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำงาน
ไม่มีโอกาสได้แหงนหน้ามองฟ้า
หนึ่งปี…คงไม่นานเท่าไหร่
เมื่อวันนั้นเดินทางมาถึง
ข้าเจ้าจะไปยืนใต้ฟ้าภูก็จอีกครั้ง
ไปฟังบางคำตอบของคำถามที่เคยทิ้งไว้
ขอบคุณท่านอิ่มสำหรับกาแฟและปาโก๋
สวัสดียามสายที่หวันมุ้งมิ้ง
imaim wrote @
<< ขอบคุณครับ พี่หนิง…ที่แวะมาเยี่ยม
อืม…ม พี่รู้ได้ไงน้า…? ว่าผมเหงา…
จริงครับ! แต่ก็ไม่บ่อย…ลึกๆคนเราต่างมีความเหงาซ่อนอยู่…ผมใช้ชีวิตทุกวันนี้แบบค่อนข้างปลีกวิเวก พยายามใช้ชีวิตเพียงลำพังให้ได้ในหลายประเด็น…แต่ก็มีอีกหลายรายละเอียดที่เราพบว่า บางครั้งเรา(อาจ)จำเป็นต้องปฏิสัมพันธ์เพื่อต่อเติมความรู้สึกนึกคิดให้เป็นคนเต็มคน…เช่นที่เรากำลังสนทนากันอยู่นี่ไงครับ
ขอบคุณมากมายครับ …)
imaim wrote @
…กราบเรียน คุณครู Nena ที่เคารพ…(ย้อนหลังวันไหว้ครู… ซะหน่อย)
<<
สารภาพนะครับไว้ไม่ค่อยได้อ่านหนังสือของอาจารย์เสกสรรค์ สักเท่าไหร่…เพราะเวลาไปร้านหนังสือ ผมเองจำเป็นต้องเลือกหนังสือได้แค่ไม่เกินสองเล่ม…ไม่งั้นเงินหมดตัวแน่…
จึงได้แต่เห็นปกและคำเกริ่นนำแบบ ผ่านพบ(แต่)ไม่ผูกพัน กับหนังสือเล่มนั้นสักกะที…
ถ้ามีเงินมากพอ…คราวหน้าจะขอเก็บไว้ เป็นลำดับต้นๆที่นึกถึง…
<<
มองเห็นก้อนเมฆแล้วหิว…ไม่ว่าจะหิวแบบไหน? ก็ถือว่าภาพที่เห็นคือ สารกระตุ้น สิ่งเร้า…ให้เกิดขึ้น กะคุณครู เสียแล้ว… เอาเป็นขนมถ้วยฟูสักก้อนดีไหมครับ ?
<<
ไม่ว่าจะอยู่แม่ริม อยู่กรุงเทพฯ หรือสุไหง-โกลก ต่างก็เป็นฟ้าเดียวกัน…คิดถึงกัน ก็ถือว่าเป็นความสุขที่ลอยไปหา…แต่จะรู้หรือเปล่า? ก็เป็นอีกเรื่องนึง…แต่ก็ไม่คิดจะตามไปเก็บ…เพราะมันมีปลายทางของมันอยู่แล้ว…ว่าไหมครับ? คุณครู…
เสาร์สวัสดี…ครับ…)
ธุลีดิน wrote @
อ่า..ท่านอิ่มที่น่าเอม
ท่านเนี่ยชักเนื้อหอมแฮะ แขกเต็มบ้านเชีย
อ้าว..บ่ายโมงแระ!
จะโผล่มาโม้ย่อยอาหารกลางวันเสียหน่อยเป็นอันหมดกัลล์ กลับเข้าประจำงานก่อนล่ะขะรับ
รอบบ่ายสวัสดิ์
imaim wrote @
โอ้ แม่เพลง…
อาจเรียกได้ว่า…นี่คือ…”โลกต่างฤดู”…ขอรับ
พรุ่งนี้…ถ้าไปกาด…จะเอาปาโก๋ กะ กาแฟ ไปฝาก อีกรอบ…
“หวันมุ้งมิ้ง”…ฟังแล้วคิดถึงบ้าน…จริงๆ ที่ภูเก็จ(ต) เขาก็เรียกเช่นนั้น จริงๆ…
…)
nena wrote @
เวลาเจอคนที่ไม่ใช่ลูกศิษย์เรียกว่า คุณครู
แล้วเขินส์มากกก
นับตามเวลาโลก (พี่)โอ๋คงทักทายโลกก่อน ‘น่า เพราะตอนนี้ ‘น่า ยังมะสามสิบค่ะ และก็จะ 29 ก่าๆตลอดไป
อิ อิ
พิธีไหว้ครู จัดวันที่ 19 นี้ค่ะ (ตื่นเต้นเหมือนกันนะ)
..มีเรื่องน่ารักเล่าให้ฟังค่ะ ..ที่ป้ายประกาศเชิญชวนร่วมงาน..เขียนประมาณว่า ขอเชิญร่วมงานวันนบน้อมครุวาร .. เด็กๆก็จะงงค่ะ .. เราก็เอ๊ะ! ใช้คำว่าวันไหว้ครู ดีกว่าไหม ..
อย่างว่านะคะ ภาษาไทยเรา นอกจากใช้เพื่อสื่อสารแล้ว ..ยังมีความงดงามอีกหลายมุมทีเดียว 
<>
สำหรับ ผ่านพบไม่ผูกพัน
เป็นงานเขียน เกี่ยวกับ ห้วงคำนึงจากการเดินทาง
ภาพถ่ายโทนเทาในเล่มงามสงบมาก ผสานกับเรื่องเล่าของการค้นหา บางสิ่งที่เดินทางอยู่ภายในแล้ว เป็นเล่มโปรดสำหรับ’น่า เลยนะ จะชอบหยิบมาอ่านในเวลาที่รู้สึกว่าเวลาของสิ่งรอบตัว ทำไมถึงเดินเร็วเช่นนี้ … น่ะค่ะ
หากไม่รังเกียจ โอ๋ช่วยส่งที่อยู่มาให้ น่าทาง จดหมายไฟฟ้าด้วยนะ จะส่ง ผ่านพบ(แต่)ไม่ผูกพัน ไปให้
ถือซะว่า แลกเปลี่ยนกับการไม่เรียก น่า ว่าคุณครูนะคะ
Take Care ในวันที่ก้อนเมฆยังใจดี
ห่มคลุมเราจากความร้อนของเจ้าตะวันค่ะ
..’น่าเอง ..
khun_aut wrote @
เมฆฝน คนรัก หักหาย
เมฆร้าย กลุ่มดำ ฉ่ำน้ำ
เมฆหนา กดต่ำ คลำคลาน
กลั่นหยด รดรุก -รานตา
: )
เพลงพันวา wrote @
เอ๋…ไม่น่าชวนท่านไปฟังเสียงนกร้องเพลงเลย
เช้านี้ท่านกลายร่างเป็นนกน้อยไปเสียแล้ว
เคยอ่านเล่มนี้มั้ยคะ
“นกน้อยของผม” ของ เอคุนิ คาโอริ
เป็นวรรณกรรมแปลญี่ปุ่น ไม่ฮาร์ดคอร์แต่อย่างใด
นุ่ม เงียบ ลุ่มลึกและร่ำรวยความคิดตามสไตล์ญี่ปุ่นน่ะค่ะ
ด้วยมิตรภาพ
imaim wrote @
<< คุณ nena
<< khun_aut
<< โอ้แม่เพลง…
รู้สึกดีขอรับ…ยามที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่า…ยังมีคนอีกมากมาย…มีความสุขในการแบ่งปัน…ซึ่งกัน…
นี่กระมังที่ใครบางคนมักพูดเสมอว่า…
“ความสุขแบ่งปันกันได้…”
อบอุ่นดีแท้…)
ปล.Avantar โฉมใหม่ แด่ความรื่นรมย์…ทั้งปวง
imaim wrote @
<< เอ… ทำไมใครต่อใคร ? คล้ายอยู่ใกล้กันหมดน้า… เดี๋ยวแม่แตงเอย เดี๋ยวแม่ริม เดี๋ยวเมืองเชียงใหม่…
เราอยู่ใกล้กันขนาดนี้…น่าจะนัดเจอกันหน่อย…ดีไหมเอ่ย?
เผื่อชวนกันดูเมฆ ด้วยกันยามว่าง…)
เด็กเชียงใหม่ wrote @
อยู่แม่ริมมาตั้งแต่เกิด…..อยู่มา 20ปีแล้ว เพิ่งรุ้นะว่าท้องฟ้า..ยามเย็นย่ำ มันสวยงามอย่างนี้ ขอบใจนะคะที่ทำให้มิ้งรู้สึกว่า โลกใบนี้ยังมีสิ่งสวยงามอีกมากมายที่รอให้เราไปสัมผัส ….. อีกมากมาย
ความคิดเห็นของคุณ
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
imaim
เมฆวัว เมฆลิง เมฆช้าง
เมฆค่าง เมฆม้า เมฆหมู
เมฆเลขสี่ เมฆเลขขี้ ! เมฆเลขคู่
เมฆหมอดู เมฆใบ้หวย …
… รวยระริน
: )