……………………………………………………………….
อำเภอแม่ฟ้าหลวง- อำเภอเทอดไทย จังหวัดเชียงราย
รายงานภาพย้อนหลัง / กค. ๕๐…หนึ่งปีที่แล้ว
ภาพถ่ายเพิ่มเติม สามารถหาชมได้ที่ http://www.flickr.com/photos/imaimgreen
"โลกอิ่มเอม" (ในความธรรมดาแห่งชีวิต)
"โลกทั้งใบ ไม่ได้สวยงามในทุกเรื่อง… แต่ก็ไม่น่าชิงชัง เกินกว่า "ชีวิต" จะค้นพบ "ความสุข" จากบางแง่มุม…"13 ความเห็น »
golb wrote @
ภาพสวย
คิดถึงตอนทำงานบนดอย … ใกล้ๆ กันกับที่ถ่ายมา ผมยืนบนดอยแม่สลองเห็นดอยหัวแม่คำอยู่ลิบๆ
ผ่านมาสิบปีเห็นจะได้ .. ไอ้เปี๊ยกพวกนี้ยังเป็นวุ้นอยู่เลย
เพลงพันวา wrote @
มาอีกรอบ…เกรงท่านอิ่มไม่อิ่มเอมกับอักษรข้าเจ้า (ฮา)
มาหนนี้เอาเพลงมาแบ่งให้ฟัง
เค้าส่งให้ฟังเพื่อเขียนงานให้น่ะ
ไปล่ะ…หิวข้าวแล้ว
มีน้ำพริกหนุ่มกับไส้อั่วจากกาดพยอมมาด้วย กินต้วยกันก่เจ้า
imaim wrote @
อรุณสวัสดิ์ มิตรสหายทุกท่าน…ที่แวะมาทักทาย
แม่เพลง…เหนื่อยกาย ไม่เท่าไหร่หรอกแม่…สู้ต่อไป ทาเคชิ (ขอบคุณมากมายสำหรับบทเพลงเน่อ)
คุณเล็ก…เหอะๆ ผมไม่ได้ทำอะไรมากมายให้เด็กยิ้ม นอกจากยิ้ม พลางหัวเราะเวลามองผ่านวิวไฟเดอร์
(มีบ่อยๆที่ผมมักทำเด็กบางคนร้องไห้…หน้าตาคงโหดไปหน่อย…) )
พี่ท่าน Golb… ตอนรื้อภาพพวกนี้มาดู ก็นึกถึงพี่ท่านเช่นกัน เพราะรู้ว่า ที่ผ่านมาพี่ท่านกรำชีวิตแบบขาลุยอยู่ดอยดงแบบจริงจัง ไม่เช่นแค่ประเดี๋ยวประด๋าว เยี่ยงผม…และป่านนี้เจ้าเด็กน้อยคงโตมากขึ้นจนเราเกินคาดเดาเลยล่ะพี่…
ท่านดิลล์…ไก่บ้านท่านขันคล้ายไก่บนดอยเนอะ…)
กุ๊ก กุ กู แต่ตอนนี้ มีแต่เสียงนกเขา ที่ร้องทักยามฝนพรำ มันคงบอกว่า…เย็นจังเล้ย…ย พี่น้อง…ง
…………………………………..
khun_aut wrote @
ข่มใจไม่ให้อิจฉาทั่น ทั่น ทั่น และ ทั่นแม่ฯ (ฮา)
วิถีชีวิตมนุษย์เมือง … มาถึงสุดทางแล้ว สงสัย
ข้าฯ มองซ้ายขวา ก้าวเดิน(ต่อ)ไป งงแท้
คิดผิดหรืออย่างไร กันวะ แม่งเอ้ย เฉลยหน่อย พี่ยา
เฮ้อ ~~~
: )
khun_aut wrote @
อีกหน่อย … รูปพาไป …
กลุ่มไม้หนา รับใบหน้า เปื้อนยิ้ม
แมวนอน หลับตาพริ้ม แดดอุ่น
มีความสุขขนาด กัดก้อน เสื้อผ้ากิน ??
รูปพาไป ใจ๋แดดิ้น กร๊วกๆ … สะดวกสบาย
เฮ้อ อีกที !!!
: )
ธุลีดิน wrote @
กราบเรียนท่านผู้ใหญ่บ้านชุมชนชายรั้ว
ฟังว่าท่านจะลงมือปลูกเรือนเป็นหลักแหล่งแล้วให้ครึ้มใจนัก ข้าเจ้าจนบัดเดี๋ยวนี้ยังไม่มีเรือนเป็นหลักแหล่งเลยขะรับ อาศัยขนำปลายนาพอกันแดดฝนมาหลายปีดีดักแล้ว ยังงง ๆ อยู่เหมือนกันไม่ผูกพันกับสถานที่จนรู้สึกเป็นบ้านสักที
ความรู้สึกที่กำลังจะมาถึงในอาทิตย์หน้าคงดีไม่หยอก ว่างแล้วนำมาบอกมาเล่าสู่กันฟังด้วยนาขะรับ
นี่แน่ะท่านผู้ใหญ่!
ลูกบ้านน้อยขนแฝกลากปล้องไผ่ไปนั่งผูกกระต๊อบอยู่ชายป่า ที่ตรงนั้นร้างไร้ผู้คน เห็นว่าคงสงัดเหมาะแก่การนั่งขีดนั่งเขียนไปตามยถา นาน ๆ คงจะมีพวกหาของป่าผ่านมาสักที ได้กระทำการตอกลิ่มไม้ผูกเป็นเก้าอี้ไว้ให้สหายชุมชนชายรั้วแวะนั่งจิบชากาแฟรับลมเย็นปลายนาสรวลเสเฮฮาตามประสาคนริมรั้ว
ยังอยู่ระหว่างเบต้า ลองนั่ง ๆ นอน ๆ ดูทีเป็นไรแล้วรบกวนชี้แจงแถลงไขว่ากระต๊อบหลังใหม่เป็นเช่นไร เพื่อผู้น้อยจะได้ทบทวนว่าสมควรย้ายดีหรือไม่? (ก้มหน้าก้มตาสร้างมาสามวันสามคืนเจียวล่ะทั่น)
http://tuleedin.myokhost.com/blog/
คารวะ
ความคิดเห็นของคุณ
HTML-Tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <pre> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
imaim
ไปเชียงใหม่หนนี้ไม่มีใครยอมขึ้นดอยด้วยสักคน
ข้าเจ้ารึก็กะว่าจะไปเดิน-เดิน-เดิน-เดิน-และเดิน
สุดท้ายได้แต่นั่ง(จิบแอลกอฮอล์เคล้าฟ้าหม่น)และนอน(อ่านหนังสือฟังเสียงฝน)
ขอโทษทีท่านอิ่ม หวยออกแล้วเมื่อวานนี้ และข้าเจ้าซื้อไม่ทันจริงๆ (ฮา)
กลับมาแล้ว…แต่เหนื่อย
และท่าทางจะเหนื่อยต่อหากตอบตกลงไปงานเปิดตัวหนังสือในวันศุกร์นี้
เฮ้อ…ระหว่างท่านกำลังอยู่ในโหมด “ดงดอย…รำลึก”
ข้าเจ้าขอเวลาไปรำลึกถึง “แหลมพันวา” และสตูดิโอ ณ “ปลายพันวา” เสียหน่อย
คาราวะด้วยกาแฟดอยช้าง