บ่อยครั้งที่(พยายาม)รู้สึกว่า “ชีวิต” มันเป็นเรื่องสมมติ และเราเป็นเพียงผงฝุ่นเล็กๆในจักรวาล ที่(ยัง)มีตัวตน… ที่ขับเคลื่อนลมหายใจไปตามกฎเกณฑ์แรงดึงดูด(ของระบบสุริยะหรืออะไรสักอย่าง… )
หลายหนที่มักเผลอนึกไปว่า เราอยู่ได้เพียงลำพัง…คิดอย่างนั้น ทำอย่างนั้น จนเคยชิน (จนอาจพลั้งเผลอเรียกว่า สันดาน) จนกระทั้งเมื่อวันหนึ่ง การเดินทางของเวลา ได้นำพาให้รู้จักมิติบางอย่าง ที่ถูกสร้างขึ้นให้เราได้เรียนรู้…ทำความเข้าใจ กับเงื่อนไขและกฎเกณฑ์ในสิ่งที่เราพยายามครอบครอง…
มีคำตอบมากมายจากหลายผู้คนที่เคยเดินทางผ่านมาและเอ่ยถึงความหมาย…เปรยไว้ ให้ขบคิด
“ความจริง…อยู่ ณ บางแห่ง…ระหว่างนั้น…” มันอาจจะจริง และเราก็ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องหามัน…
แต่เราอาจจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน เช่นนั้นกระมัง…หากคิดว่า “ชีวิต” ยังเป็นสิ่งที่มีค่า แม้เป็นเพียงผงฝุ่นเล็กๆ…
บ้านพักแม่ริม / ๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๑
…………………………………………………..
เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ
Scrubb : เพลงแบบประภาส
ฟังเพลง >>
http://feelfree.exteen.com/20080717/scrubb
ดาวนับล้านที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า
ไม่ยอมโคจรหมุนไปไหนเลย
ไม่เคย ไม่เห็นเลยสักดวง
แต่ดาวไหนๆมันก็อยู่ไกลกันทั้งนั้น
ดาวของเธอฉันว่าก็เหมือนกัน
กี่ปีแสงนั้นอย่านับเลย
ฤดูก็เปลี่ยนผัน การหมุนก็ผันแปร
เมื่อเธอกับฉันมาเจอะกันชีวิตก็เปลี่ยนผัน
เปลี่ยนไปจากเดิม เปลี่ยนจังหวะหมุนของหัวใจ(ให้ใกล้กัน)
แต่สองดาวก็ยังหมุนรอบตัวเอง
เธอดึงดูดฉัน ฉันดึงดูดเธอ
และสองดาวยังเปล่งแสงอันงดงามให้แก่กัน(ไปทั่วฟ้า)
ทั้งดาวเคราะห์น้อย ดาวฤกษ์ลอยคว้างๆ
ดาวทุกดวงนั้นย่อมจะแตกต่าง
มีเส้นทางหมุนของตัวเอง

ท่านกล่าวยังกะคนอกหักพบรักใหม่!
..
..
และ..พร้อมอกหักอีกหน เออะ เออะ เออะ
บ้านดินเสร็จยัง?
สุขสบายดีนะทั่ลล์
คารวะ