บ่อยครั้งที่(พยายาม)รู้สึกว่า “ชีวิต” มันเป็นเรื่องสมมติ และเราเป็นเพียงผงฝุ่นเล็กๆในจักรวาล ที่(ยัง)มีตัวตน… ที่ขับเคลื่อนลมหายใจไปตามกฎเกณฑ์แรงดึงดูด(ของระบบสุริยะหรืออะไรสักอย่าง… )

หลายหนที่มักเผลอนึกไปว่า เราอยู่ได้เพียงลำพัง…คิดอย่างนั้น ทำอย่างนั้น จนเคยชิน (จนอาจพลั้งเผลอเรียกว่า สันดาน) จนกระทั้งเมื่อวันหนึ่ง การเดินทางของเวลา ได้นำพาให้รู้จักมิติบางอย่าง ที่ถูกสร้างขึ้นให้เราได้เรียนรู้…ทำความเข้าใจ กับเงื่อนไขและกฎเกณฑ์ในสิ่งที่เราพยายามครอบครอง…

มีคำตอบมากมายจากหลายผู้คนที่เคยเดินทางผ่านมาและเอ่ยถึงความหมาย…เปรยไว้ ให้ขบคิด

“ความจริง…อยู่ ณ บางแห่ง…ระหว่างนั้น…” มันอาจจะจริง และเราก็ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องหามัน…

แต่เราอาจจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน เช่นนั้นกระมัง…หากคิดว่า “ชีวิต” ยังเป็นสิ่งที่มีค่า แม้เป็นเพียงผงฝุ่นเล็กๆ…

บ้านพักแม่ริม / ๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๑

…………………………………………………..

เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ

Scrubb : เพลงแบบประภาส

ฟังเพลง >>

http://feelfree.exteen.com/20080717/scrubb

ดาวนับล้านที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า

จำได้ว่า…เมื่อครั้งเยาว์วัย มักรู้สึกตื่นเต้น (ประสมความใคร่รู้) ยามที่เห็น…รุ้งตัวอ้วนหลากสี ทอดเส้นแสง ยาวข้ามทุ่งหญ้าไปสุดที่ชายป่าใกล้บ้าน… รู้สึกเสมอว่า…โลกเรามหัศจรรย์ดีแท้…

มีอยู่หลายหน ที่เผลอเฝ้ามอง…รุ้งกินน้ำ…จนมันค่อยๆจางหายไป…ด้วยความสงสัยว่า เจ้าเส้นโค้งๆหลากสีนั้น…มันมากินน้ำจริงหรือ? และมันหิวมาจากไหน? ถึงชอบกินน้ำตอนหลังฝนตก…

จนวันหนึ่ง พอถึงชั่วโมงวิทยาศาสตร์ จึงรู้ว่าตามหลักการและเหตุผล…มันคือปรากฏการณ์ธรรมชาติ ที่เกิดจากการหักเหและสะท้อนของลำแสงในหยดน้ำ…ในวินาทีต่อมา…พลางเลิกถามไถ่ถึง ความสงสัยอีกมากมายที่เกี่ยวกับ “รุ้ง” …เมื่อยามนั้น…ที่วิทยาศาสตร์อธิบายคำตอบได้ชัดเจนกว่าความสงสัยในจินตนาการ…

เวลาผ่านไป…ช้าบ้าง เร็วบ้าง ตามวันและวัย ที่เผชิญ…ที่รู้สึก…เรื่องของรุ้งกินน้ำ จึงคล้ายเป็น จินตนาการวัยเด็ก ที่เราแอบเก็บซ่อนมันไว้ในกล่องสังกะสีใต้เตียง…มีอยู่หลายครา ที่มองเห็นมันแต่เพียงผ่าน…ไม่ค่อยสนใจ ใคร่กลับมาเปิดมัน…ว่าข้างในนั้น…เก็บความรู้สึกอะไรไว้…?

……………………………………………….

ยามเย็น…หลังสายฝนเทกระหน่ำ…แสงแดด ทะลุผ่านม่านเมฆสีทะมึนหมอง มองออกไปนอกหน้าต่าง… ปรากฏเส้นโค้งๆหลากสี อีกครา…เหตุใด ? มันจึงงามตายิ่งนัก! นานแล้วกระมัง ที่ไม่ได้ตั้งใจรื้อหาความรู้สึกในกล่องสังกะสี…

ม่านชัตเตอร์ถูกปิดลงพร้อมบันทึกความทรงจำตรงหน้า… ด้วยหวั่นใจ ว่าเราจะเผลอลืมภาพที่เห็น…ไว้ที่ไหนสักแห่ง? …จะเป็นตรงเส้นขอบฟ้า…ตรงนั้น! หรือในกล่องสังกะสีลายการ์ตูนขอบสนิม…? มันก็คือสิ่งที่เรามักหลงลืม…ยามเมื่อเราเติบโตขึ้น…ด้วยโลกของเหตุผล

…เสียงเพลงบางเพลง…ดังขึ้นในความรู้สึก พลางไถ่ถามถึงหัวใจ…ว่ายังพอมีพื้นที่เล็กๆให้เด็กคนนั้น…ได้วิ่งเล่น ได้มีเวลานั่งมองดูรุ้งกินน้ำ…จนกว่าจะจางหายไป เหมือนเมื่อครั้งวันวาน…จะได้อีกไหมหนอ ? …

๑๐ มิถุนายน ๕๑ / บ้านพักแม่ริม

………………………………………

เพลง : พื้นที่เล็กๆ – บอย ตรัย ภูมิรัตน์ >>

http://www.youtube.com/watch?v=zEzhxPQhoHo

…………………………………………………

       ผมไม่แน่ใจว่า…การที่ใครสักคน พยายามปลอบประโลมหัวใจอีกดวง…ในยามที่ชอกช้ำผิดหวัง… จะเรียกว่าเป็น การเยียวยา…ได้หรือเปล่า? แต่ขอทึกทักเอาเองว่า…ใช่มั้ง! เพราะมันน่าจะทำให้อบอุ่น(ขึ้นเยอะ) อย่างน้อยๆก็คงดู ไม่ว่างเปล่าเกินไปนัก ยามที่เหลือบไปมองพื้นที่รอบตัว แล้วยังมีใครคอยยิ้ม พลางเติมถ้อยคำกำลังใจ ให้เราได้ต่อสู้ต่อไปกับชีวิตที่เหลืออยู่…อย่างมีคุณค่า

      เพลง Fighting Girl โดย Mason jennings ใน(In the ever-ชุดที่ 6) อัลบั้มล่าสุดนี้กับการเข้าสังกัดค่าย brushfire records (ค่ายเพลงคุณภาพของ ตาแจ็ค จอห์นสัน) ถือเป็นอีกอัลบั้มที่ดีเอาการสำหรับหนุ่มมาดเซอร์ผู้นี้…แม้อาจดูคล้ายเพลงรักทั่วไป…ที่ใคร เคยได้ฟัง ได้ยินมานับไม่ถ้วน…

     แต่ก็นั่นแหละ พอเอาเข้าจริงๆ สุดท้ายแล้ว ใครล่ะ? ที่จะเจอะเจอ ความรู้สึกและรับรู้ถึงความจริงแบบในบทเพลงนี้…ถ้าเขาไม่อยากจะอยู่เคียงข้าง…และที่สำคัญคงไม่มีใครช่วยเราได้มากมายนักหรอก ถ้าตัวเราเอง ยังปล่อยให้ความทุกข์ มันทับถมจนฝังใจ…ตื่นจากฝันร้ายแล้วออกไปเผชิญโลกกว้าง(อย่างในเนื้อเพลงที่บรรยายไว้) ด้วยความรัก(ตัวเองเสียบ้าง!) ก็น่าจะดี…

สู้ต่อไป…ทาเคชิ (ว่าแต่ว่า เจ้าทาเคชิ! มาเกี่ยวไรด้วยอ่ะ?)

อ่ะ! ลองเข้าไปฟัง-ดู MV แม้มันจะเรียบๆแต่ก็เข้าท่าในหลายเรื่องทั้งแสงเงา องค์ประกอบภาพ ถือว่า เนียนตา ใช่หยอก แค่ดูบรรยากาศเคล้าเสียงตาหัวฟูคนนี้…ก็คุ้มแล้ว >>

http://www.brushfirerecords.com/artists/masonjennings/

3 มิถุนายน 51 / บ้านพักแม่ริม 

………………………………………

Fighting Girl – Mason Jennings 

In Ever – 2008 

Spinning your umbrella over your head
You should be in bed but your here instead
Walking with me towards a midnight swim
I can give you baby what you cant get from him

Song bird singing in an old dead tree
The way your drive honey scares the hell out of me
100 mph on a brand new road
Look at me again you make my heart explode

Hey hey little fighter girl
Its you and me up against this whole wide world
Sleeping together in the lions den
Got your earrings in my pocket till I see you again

Clouds roll laying up on the hill
Everything is still do you think we will
If we do there will be no turning back
If we don’t, well theres no chance of that

Hey hey little fighter girl
Its you and me up against this whole wide world
Sleeping together in the lions den
Got your earrings in my pocket till I see you again

Yeah yeah yeah yeah…
Come on kissing me
Keep on kissing me
Come on kissing me
Keep on kissing me

Cars in the distance a bicycle bell
Dogs are barking as the kingdom fell
And in its place stood a golden town
Where people walked without touching the ground

Hey hey little fighter girl
Its you and me up against this whole wide world
Sleeping together in the lions den
Got your earrings in my pocket till I see you again

Yeah yeah yeah yeah…
Come on kissing me
Keep on kissing me
Come on kissing me
Keep on kissing me

ด้วยความที่ไม่ค่อย…ได้ออกไปเพ่นพล่าน เฉียดห้างสรรพสินค้าบ่อยเท่าไรนัก…จึงพลอยเผลอไผล ลืมมองรายละเอียดการบริโภคประจำวันไปเสียได้…พอมาเช็คสภาพความพร้อมอีกที ก็กลายเป็นว่า กาแฟในกระปุก…บัดนี้มันได้หมดลงแล้ว…

เอาไงดีล่ะทีนี้…ในบรรดาเครื่องดื่มที่หลงเหลืออยู่ในตู้เสบียง ก็พบว่าที่พึ่งพายามนี้…ก็เห็นจะเป็นเจ้าบรรดาชาหลากรส ที่นอนกองค้างตึ่งในกล่องสังกะสีมานานหลายเดือน…

เสียงหม้อต้มน้ำร้อนเดือดแล้ว…ช้าอยู่ใยเพื่อนเอย เลือกหยิบซองชามะลิจากญี่ปุ่น ลงไปนอนแช่อาบน้ำร้อนในแก้วแตกลายงาใบเดิม เสียโดยดี…

เสียงเพลงแนว Reggae จากสถานีวิทยุจากเกาะฮาวาย ที่ on air broadcast ผ่านอินเตอร์เน็ต http://www.usliveradio.com/hawaii.html  ลื่นไหล…แว่วผ่านหู ขณะที่รสและกลิ่นของชามะลิจากญี่ปุ่นค่อยๆผ่านลิ้นและลมหายใจ ไปอย่างช้าๆ….”……”…….”……โลกเรามันก็ดีอย่างนี้…นี่แหละ! มันหลากหลายดี และเป็นอะไรที่น่าภิรมย์ใจยิ่งนัก…ว่าไหม?

21 พฤษภาคม 51 

……………………………………………………………

ของฝากเพิ่มเติม…เช้านี้…ฉลากชาญี่ปุ่น สมัยเมื่อครั้งกระโน้น…

“Kunksanova Plays The BOYd Kosiyabong Song Book” เกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ทางดนตรีและ ความหลงใหลในเพลงแจ๊สสไตล์บราซิลเลี่ยนมากว่า 10 ปี ของ “กั้ง – อดิศักดิ์ หัตถกุลโกวิท” มือกีต้าร์วง Groove Riders ที่ขอพลิกบทบาทจากคนเบื้องหน้ามายืนเบื้องหลังกับผลงานที่กล้าสวนกระแสเพลงป็อป ผ่านซาวด์ดนตรีในแนว “บอสซ่า โนว่า” (Bossa Nova) ซึ่งเรียบเรียงทำนองขึ้นใหม่ทั้งหมดอย่างโดดเด่นและละเมียดละไม ด้วยความเข้าถึงดนตรีแนวบอสซ่าฯ แบบฝังลึก ทำให้ซาวด์ดนตรีฟังเข้าใจง่ายและฉีกแนวไปจากดนตรีแบบเดิมๆ อย่างสิ้นเชิง!!!

นั่นคือคำนิยมที่นักวิจารณ์เพลงเขาว่าเอาไว้…แล้วผมก็เชื่อ ! และลองซื้อมาฟังดู…อืม…ม ของเขาดีจริง!

เอาเป็นว่า “คอนเฟิร์ม” โดยเฉพาะเพลงนี้…”เปิด” ชอบอ่ะ! ลองฟังดูเนอะ ฟังแล้ว…มันมีพลัง…จริง!!!

http://www.imeem.com/nui/music/xfo_fi4m/kunksanova_featnan/

“เปิด” Feat. Nan
Kunksanova Plays The Boyd Kosiyabong Song Book

หากว่าวันนี้สับสน วุ่นวายและวกวนไปทุกที่
ลองมองลองเปลี่ยนมุมจากที่ยืนอยู่ตรงนี้ เปลี่ยนจนเจอที่ที่ถูกใจ

แค่เพียง เธอนั้นจะกล้าเปิด เปิดตาและเปิดหูและเปิดใจ
มองโลกด้วยมุม มองด้านใหม่ ไม่ว่าจะร้ายหรือจะดี

14 พฤษภาคม 51

 ความรัก ยังคงเป็นสิ่งที่เราต่างโหยหา จนบางครั้งอยากครอบครองให้อยู่กับเราตลอดไป…

แต่หากใครได้ลองมองความรักในมุมที่ปล่อยวาง มันคงจะดีไม่น้อย

หากเรื่องความรัก กลายเป็นเรื่องของธรรมชาติ…ของความเข้าใจกัน…

แม้ไม่ต้องเอ่ย…แต่มันก็เพียงพอ ที่จะทำให้ชีวิตของใครสักคน(คู่หนึ่ง)

ได้เรียนรู้ความรู้สึกแสนพิเศษ ในระหว่างที่มีชีวิตอยู่…(ร่วมกัน…)

 

จะอยู่หรือไป จะปล่อยหรือวาง
จะเปลี่ยนหรือแปลง จะบอกหรือฟัง
จะผ่านหรือเลย จะหยุดหรือยังก็ไม่รู้

อย่างน้อย ก็คงต้องรอกันอีกนาน
ปล่อยคืนและวัน ให้เดินของมันไป
จะต่อหรือเติม ให้ต่างหรือตาม
จะเหนื่อยหรือทน ต้องสั่งหรือทำ
จะหลอกหรือจริง ให้จดหรือจำ ก็ไม่รู้

* รู้เพียงเรายังอยู่
แม้เวลาจะผ่านอีกนานเพียงไหนอย่างไง
จะมีเราเฝ้ารอด้วยกัน
รู้ว่าเราจะอยู่ และจะคอยเฝ้าดูเพียงเธอและฉัน
ปล่อยเวลาให้หมุนผ่าน
ปล่อยให้โลกได้หมุนไป

จะหมดหรือมี ก็แบ่งแล้วปัน
จะขาดหรือเกิน ก็อยู่ด้วยกัน
ไม่เอ่ยซักคำ ก็ไม่สำคัญ เมื่อเรารู้
อย่างน้อย ก็คงต้องรอกันอีกนาน
ปล่อยคืนและวัน ให้เดินของมันไป

(*)

ปล่อยให้โลกได้หมุนไป
ปล่อยเวลาให้หมุนผ่าน
ปล่อยให้โลกได้หมุนไป
ปล่อยเวลาให้หมุนผ่าน

   ฉันดีใจที่มีเธอ : Boyd eleven 11 th : Feat. Mai

http://www.youtube.com/watch?v=wngXTkIXvCE

               

ในโลกที่มีความวกวน ในโลกที่  ทุกคน ต้องดิ้นรน

ที่สับสน ล้มลง จนใจ นั้นแสนเหนื่อย

ในโลกที่ความทุกข์ ท้อใจ ได้เดินผ่าน เข้ามา เรื่อยเรื่อย

จนบางครั้ง ไม่รู้ จะข้ามไปเช่นไร

 

แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ

กลับทำให้ฉัน ยิ่งคิด ในใจ

 

ฉันดีใจ ที่มีเธอ ฉันดีใจ ที่เจอเธอ

เธอคือกำลัง ใจเดียวที่มี ไม่ว่านาที ไหนไหน

 

ฉันดีใจที่มีเธอ  แม้จะต้องพบ อะไร

ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ

ว่าฉันนั้น จะมีเธอ อยู่ ตรงนี้…

 

…………………. ฮืม ม……..

 

ในอุปสรรค ที่มากมาย

ในความหวาดหวั่น ที่วุ่นวาย

ในอนาคต ในปัจจุบัน และอดีต

ในความเจ็บปวดที่ต้องเจอ

ที่ไม่ เคยพ้น ไปซักที

ยังไม่รู้พรุ่งนี้ ต้องเจอ กับเรื่องใด

 

แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ

กลับทำให้ฉัน ยิ่งคิด ในใจ

 

ฉันดีใจ ที่มีเธอ ฉันดีใจ ที่เจอเธอ

เธอคือกำลัง ใจเดียวที่มี ไม่ว่านาที ไหนไหน

 

ฉันดีใจที่มีเธอ  แม้จะต้องพบ อะไร

ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ

ว่าฉันนั้น จะมีเธอ อยู่ ตรงนี้…

…………………. ฮืม ม……..

……………………………………..

 

 

แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ

กลับทำให้ฉัน ยิ่งคิด (แน่ใจ)

 

ฉันดีใจ ที่มีเธอ ฉันดีใจ ที่เจอเธอ

เธอคือกำลังใจ เดียวที่มี ไม่ว่านาที ไหนไหน

 

ฉันดีใจที่มีเธอ  (แม้จะไม่เหลือใคร ใคร)

ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ

ว่าฉันนั้น จะมีเธอ อยู่ ตรงนี้…

 

ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ

ว่าฉันนั้น จะมีเธอ อยู่…(กับฉัน)

 

อารมณ์ของความกลัว…มักจะเกิดขึ้นเสมอ

ในยามที่ใจเราหวาดหวั่นกับเรื่องที่เหนือการควบคุม

โดยเฉพาะเรื่องของความรัก…

 “กลัว”   Thee Chayadej  ผมชื่นชอบเพลงนี้เป็นพิเศษ ด้วยทั้งเนื้อหาภาษาที่เป็นบทกวี การเรียบเรียงดนตรี…เป็นอะไรที่ช่างเรียบง่ายและงดงาม

 และได้แต่หวังว่าคงไม่มีใคร ที่จะหวั่นไหวเกินไปนักกับการเรียนรู้สิ่งต่างๆในชีวิต โดยเฉพาะเรื่องของ “ความรัก” ที่ใครหลายคน กำลังโหยหา…

Thee Chayadej  

Album : After Break – 2002

All Songs Written, Arranged and Produced by Thee Chayadej

 http://www.ijigg.com/songs/V2DFDCAPD 

มองกาลเวลา ก็ชวนพา ได้หวั่นไหว

ใจที่มันล้ม ลมก็พัดไป

ไม่ใช่เมล็ดพันธุ์ ใครเก็บเกี่ยวดำไว้

เผื่อใจ จะได้งอกเงย

ลมยังคงพา ยังคงพัด จนหมดแรง

อาทิตย์จนสิ้นแสง เหมือนดั่งเช่นเคย

เดือนดาวข้ามฟ้า ขออย่าขึ้นมาเลย

เอื้อนเอ่ย ให้ได้เศร้าใจ

กลัว…ฉันกลัว…จนตัวสั่น

หวาดหวั่น ว่าจะสิ้นใจ

มองรอบกาย ไม่เห็นใคร ใจ…ฉันกลัว

…………………

คำที่ให้หลง ที่ให้รัก มีความหมาย

ให้รอกันจนตาย คงได้ใกล้กัน

ทุกหยาด น้ำฝน ที่ร่วงหล่น ลงฉัน

นับวัน ไม่เคยงอกงาม

ลมยังคงพา ยังคงพัด จนหมดฝน

ทิ้งให้ทุกข์ทน จนพึ่งเนื้อดิน

เป็นดาวที่ร้อน แห้งจนกลาย เป็นหิน

หมดสิ้นจะได้รักเลย…

กลัว…ฉันกลัว…จนตัวสั่น

หวาดหวั่น ว่าจะสิ้นใจ

มองรอบกาย ไม่เห็นใคร ใจ…ฉันกลัว