“The camera is an instrument that teaches people how to see without a camera.”

Dorothea Lange "โลกทั้งใบ ไม่ได้สวยงามในทุกเรื่อง… แต่ก็ไม่น่าชิงชัง เกินกว่า "ชีวิต" จะค้นพบ "ความสุข" จากบางแง่มุม…" >> โอ๋ อิ่มเอม

พื้นที่เล็กๆ(ในกล่องสังกะสี…)

 

ได้ว่า…เมื่อครั้งเยาว์วัย มักรู้สึกตื่นเต้น (ประสมความใคร่รู้) ยามที่เห็น…รุ้งตัวอ้วนหลากสี ทอดเส้นแสง ยาวข้ามทุ่งหญ้าไปสุดที่ชายป่าใกล้บ้าน… รู้สึกเสมอว่า…โลกเรามหัศจรรย์ดีแท้…

 

มีอยู่หลายหน ที่เผลอเฝ้ามอง…รุ้งกินน้ำ…จนมันค่อยๆจางหายไป…ด้วยความสงสัยว่า เจ้าเส้นโค้งๆหลากสีนั้น…มันมากินน้ำจริงหรือ? และมันหิวมาจากไหน? ถึงชอบกินน้ำตอนหลังฝนตก…

 

จนวันหนึ่ง พอถึงชั่วโมงวิทยาศาสตร์ จึงรู้ว่าตามหลักการและเหตุผล…มันคือปรากฏการณ์ธรรมชาติ ที่เกิดจากการหักเหและสะท้อนของลำแสงในหยดน้ำ…ในวินาทีต่อมา…พลางเลิกถามไถ่ถึง ความสงสัยอีกมากมายที่เกี่ยวกับ รุ้ง …เมื่อยามนั้น…ที่วิทยาศาสตร์อธิบายคำตอบได้ชัดเจนกว่าความสงสัยในจินตนาการ…

 

เวลาผ่านไป…ช้าบ้าง เร็วบ้าง ตามวันและวัย ที่เผชิญ…ที่รู้สึก…เรื่องของรุ้งกินน้ำ จึงคล้ายเป็น จินตนาการวัยเด็ก ที่เราแอบเก็บซ่อนมันไว้ในกล่องสังกะสีใต้เตียง…มีอยู่หลายครา ที่มองเห็นมันแต่เพียงผ่าน…ไม่ค่อยสนใจ ใคร่กลับมาเปิดมัน…ว่าข้างในนั้น…เก็บความรู้สึกอะไรไว้…?

 

……………………………………………….

 

ยามเย็น…หลังสายฝนเทกระหน่ำ…แสงแดด ทะลุผ่านม่านเมฆสีทะมึนหมอง มองออกไปนอกหน้าต่าง… ปรากฏเส้นโค้งๆหลากสี อีกครา…เหตุใด ? มันจึงงามตายิ่งนัก! นานแล้วกระมัง ที่ไม่ได้ตั้งใจรื้อหาความรู้สึกในกล่องสังกะสี…

 

ม่านชัตเตอร์ถูกปิดลงพร้อมบันทึกความทรงจำตรงหน้า… ด้วยหวั่นใจ ว่าเราจะเผลอลืมภาพที่เห็น…ไว้ที่ไหนสักแห่ง? …จะเป็นตรงเส้นขอบฟ้า…ตรงนั้น! หรือในกล่องสังกะสีลายการ์ตูนขอบสนิม…? มันก็คือสิ่งที่เรามักหลงลืม…ยามเมื่อเราเติบโตขึ้น…ด้วยโลกของเหตุผล

 

…เสียงเพลงบางเพลง…ดังขึ้นในความรู้สึก พลางไถ่ถามถึงหัวใจ…ว่ายังพอมีพื้นที่เล็กๆให้เด็กคนนั้น…ได้วิ่งเล่น ได้มีเวลานั่งมองดูรุ้งกินน้ำ…จนกว่าจะจางหายไป เหมือนเมื่อครั้งวันวาน…จะได้อีกไหมหนอ ? …

 

๑๐ มิถุนายน ๕๑ / บ้านพักแม่ริม

………………………………………

เพลง : พื้นที่เล็กๆ – บอย ตรัย ภูมิรัตน์ >>

http://www.youtube.com/watch?v=zEzhxPQhoHo

…………………………………………………

 

6 comments on “พื้นที่เล็กๆ(ในกล่องสังกะสี…)

  1. nena
    มิถุนายน 10, 2008

    กล่องสังกะสีใต้หลังคา มันเป็นอย่างไรกันหนอ 🙂

    จำได้ว่า ตอนอยู่ที่ NZ
    ที่นั้นไม่มีฤดูฝน ฝนอาจตกเมื่อไหร่ก็ได้ เป็นละอองไอ
    ทำให้ที่ NZ เห็นรุ้งกินน้ำได้บ่อยมาก
    บ่อยจน เราที่เคยตื่นเต้นเสมอกับเจ้าปรากฎการณ์นี้
    รู้สึกเฉยๆไปเลย

    โตขึ้น กรอบความสุขกลับแคบลงนะคะ
    เป็นไปไม่ได้ที่จะเรียกมุมมองเดิมๆกลับมา

    ทำได้แต่เพียงระลึกถึงความทรงจำเก่าก่อน
    และอมยิ้มกับความรู้สึกสดใสเหล่านั้น … นะคะ

    เคยได้ยินไหม
    ในคราบร่างของคนชราที่แท้..มักมีเด็กตัวน้อยวิ่งไปวิ่งมาอยู่ในนั้น ..ซำเหมอแหละเนอะ

    ขอบคุณ..ถ้อยคำและบทเพลง(บน)..พื้นที่เล็กๆ…แห่งนี้

    รู้สึกดีค่ะ

  2. ธุลีดิน
    มิถุนายน 10, 2008

    ทำไมรุ้งจึงโค้งทุกทีนะ ท่านทราบไหม?
    ทำไมไม่เป็นเส้นตรง? เส้นคลื่น? เส้นประ?
    หรือสามเหลี่ยม?
    ไม่ก็สี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน?

    ทำไมเอาแต่โค้ง? ทำไมมันต้องนอบน้อมปานนั้น? สงสัยจริง?

    -กล่องสังกะสีสนิมเปรอะ-

  3. imaim
    มิถุนายน 11, 2008

    >> ถึง คุณครู Nena

    >> ในคราบร่างของคนชราที่แท้..มักมีเด็กตัวน้อยวิ่งไปวิ่งมาอยู่ในนั้น…

    << อิ๊ อิ๊…ผมยังไม่แก่ซะกะหน่อย แค่สามสิบต้นๆเอง…เอาเป็นว่า ถ้าถึงวันนั้นเมื่อไหร่ ? ผมจะชวนเด็กตัวน้อยๆ ของคุณครูมาเป็นเพื่อนวิ่งเล่นในสนามข้างบ้านด้วยกัน…พลางให้คุณครูช่วยสอนคณิตศาสตร์ให้เสียใหม่…เพื่อฝึกหาความเป็นเหตุเป็นผล…ให้มากกว่านี้ เพราะตอนนี้…ชักจะใช้จินตนาการมากเกินไปเสียแล้ว…5 5 5 5

  4. imaim
    มิถุนายน 11, 2008

    >> ถึง ท่านดิน

    << กระผมเคยยกมือสอบถาม? คุณครูชุลี ครูวิทยาศาสตร์สมัยคอซอง ด้วยคำถามเยี่ยงที่ท่านสงสัยประมาณนี้…!!!แต่…ไม่มี(เสียง)สัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่เรียก… นอกจาก อวัจนภาษาทางสายตา ที่มองเฉียดขอบแว่นเปื้อนชอล์ค…พลางคล้ายโดนสะกดจิตให้เชื่อมโยงนึกถึง…ตอนที่ กระผมดันทะลึ่งไปกระตุกโบว์สีฟ้าที่ปลายผมเปีย…ลูกสาวแก้มป่องของครูชุลี แล้วบังเอิญว่าแกผ่านมาเห็นพอดีเป๊ะ…!!! สายตาเยี่ยงนั้น มันเหมือนกัน อย่างกับโดนโคลนนิ่ง..ยามเมื่อถามถึงรูปทรงต่างๆของรุ้ง…

    มาได้คำตอบอีกทีก็ตอนปลายเทอม…รู้สึกว่าคำเฉลยมันออกมาเป็น ผลจิตพิสัยที่ดูคล้ายเส้นรุ้ง 2 ตัวมาต่อกันในมุมกลับ…ซึ่งนั่น ? อาจเป็นคำตอบโดยนัยยะ ที่ครูชุลี ท่านสื่อสาร… ว่านอกจากครึ่งวงกลมแล้วก็ยังมีแบบวงกลมเต็มวงอีกแบบ…นอกเหนือจากนั้นก็ไม่มีแล้ว..(อ่า…า ที่แท้ท่านเลี่ยงไม่ตอบแต่ให้เรียนรู้ด้วยตัวเองกระมัง ?…)

    เพราะฉะนั้น เท่าที่รู้…จึงมีแค่…สองแบบ…ว่าแต่ท่านชอบแบบไหนล่ะ? ขอรับ…

  5. lek
    มิถุนายน 11, 2008

    Nice picture. It’s a double rainbow too.

    Just saw rainbows yesterday too. My nephew really liked it.

  6. imaim
    มิถุนายน 11, 2008

    ใช่ครับ…แหม่…ตาดีจริงๆ ขนาดลางๆอยู่มุมภาพ ยังสังเกตเห็น… มันเป็นรุ้งปฐมภูมิและรุ้งทุติยภูมิ…ตอนแรกเห็น ก็ตั้งใจว่าจะถ่ายภาพให้เห็นมุมกว้างทั้งหมด แต่ปรากฏว่า เลนส์มันเก็บไม่พอ…ก็เลยเลือกที่จะ crop ภาพอย่างที่เห็น…

    ผมถ่ายภาพเรื่องราวเกี่ยวกับท้องฟ้าและสิ่งต่างๆรอบตัว เป็นงานอดิเรก…คิดว่าจะทยอยอัพโหลดไว้ที่บล็อกภาพถ่ายทีเพิ่งทำไว้…ถ้าสนใจก็ คลิกเข้าไปได้ที่ http://2art.wordpress.com ครับ

    ส่วนหลานชายของคุณเล็กไม่ทราบว่า…อายุเท่าไหร่…เอ่ย ? ถึงชอบงานภาพถ่าย…อืม…ม ท่าทางจะไม่เบา…

    ขอบคุณครับ ที่เข้ามาทักทาย …)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

%d bloggers like this: