“The camera is an instrument that teaches people how to see without a camera.”

Dorothea Lange "โลกทั้งใบ ไม่ได้สวยงามในทุกเรื่อง… แต่ก็ไม่น่าชิงชัง เกินกว่า "ชีวิต" จะค้นพบ "ความสุข" จากบางแง่มุม…" >> โอ๋ อิ่มเอม

“โครงการหลวงหนองหอย” แหล่งอาหารและชีวิตบนดอยสูง

๒๕ กรกฎาคม ๕๑ โครงการหลวงหนองหอย แม่ริม เชียงใหม่

5 comments on ““โครงการหลวงหนองหอย” แหล่งอาหารและชีวิตบนดอยสูง

  1. เพลงพันวา
    กรกฎาคม 26, 2008

    โอ้โห…สดชื่นเต็มหัวใจดีจังท่านอิ่ม

    เขียวชื่นใจจากหลากพันธุ์พืช
    และยิ้มสดใสจากภูมิคุ้มกันไทยภูเขาเผ่าม้ง

    อย่างนี้ไงเล่าเลยทั้งรักทั้งหลงเมืองเหนือ

    ความน่าสนใจอย่างหนึ่งของที่นี่ที่ข้าเจ้าจดบันทึกไว้คือ
    นี่คือต้นน้ำแม่สา ข้าเจ้าเป็นโรคประหลาดน่ะท่านอิ่ม
    หลงใหลกับการได้ดูต้นน้ำต่างๆ
    แค่หลงนะ…ยังไม่ถึงกับคลั่ง
    เลยไม่ใคร่แสวงหาถ้ามันยากเย็นเกิน (ฮา)

    การเกษตรแบบเกษตรอินทรีย์นี่มันทำให้ข้าเจ้ารักผักเยอะเลย
    ว่าแล้วเย็นนี้ทำแกงสำหรับคนรักผักดีกว่า

    คาราวะด้วยแกงเลียงพร้อมข้าวสวยร้อนๆ

  2. khun_aut
    กรกฎาคม 31, 2008

    เพราะท่านอิ่มนี่ล่ะ
    จิตใจไอ้กระผม กระเจิดเปิดเปิงไปนอกกรุงฯ

    กู่ไม่กลับแล้วล่ะทั่น

    : )

  3. ธุลีดิน
    สิงหาคม 3, 2008

    พายุชะตาผ่านพ้นไปแล้วสวัสดิ์ขอรับท่านทั้งสอง

    ข้าพเจ้าขึ้นกทม.ไปช่วยงานน้องสาวกะเตงเจ้าไมเคิลโน้ตบุ๊คสหายเลิฟไปด้วยหวังใช้ชีวิตอักษรปกติ เคยหวังไว้ว่าสักวันหากเขียนหนังสือขายบล้านเล่มอย่างนักเขียนฝรั่งจะเดินทางไปพักโน่นทีนี่ที เอนหลังขอบสระ นั่งกระดกขาดาดฟ้าเรือยอร์ช กะเตงโน้ตบุ๊คเขียนไปเรื่อย ๆ คงสุขโขสโมสร

    ที่ไหนได้

    เวลาชนวันชนคืนชนเช้าชนค่ำจนตั้งตัวไม่ติด แค่เกลาเรื่องเบาสมองค้างอยู่อีกไม่กี่ตอนก็ยังทำไม่เสร็จ

    หลังวันนี้ชีวิตคงกลับคืนสู่ปกติวัตรเสียที เขียนหนังสือไปวัน ๆ แวะทักทายสหายไปคืน ๆ สิ้นเดือนได้เรื่องสั้นสักเรื่อง สิ้นสามเดือนได้เรื่องยาวสักเรื่อง แค่นี้ก็พอใจแล้ว

    ยินเสียงอักขระสองท่านยังเจื้อยแจ้วก็ให้สบายใจ (สามสิ ท่านขุลล์ด้วย)

    ดูแลจัดการงานของเราไป ว่างเมื่อไรก็แวะคุยกัน นั่นเป็นชีวิตรื่นรมย์ที่สุดแล้วขะรับ

    คารวะ

    ปล. ข้าพเจ้าเปิดบ้านท่านทั้งสองขึ้นพร้อมกันแล้วพิมพ์ทีเดียวแปะสองบ้านเลย

    เห็นบ้านท่านเพลงแปลกใหม่สบายตา (สมที่ท่านอิ่มให้ฉายาคลาสสิค) ทั้งช่ออักษรอีกหลายต่อหลายช่อเขียนได้มากมายอย่างไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ เห็นสวนผักละแวกบ้านท่านอิ่มแล้วคันปาก อยากถามว่า..ขอไปนอนเขียนหนังสือสักสามสี่เดือนได้เปล่าฮึท่านอิ่มที่เคารพ?

  4. ธุลีดิน
    สิงหาคม 3, 2008

    พายุชะตาผ่านพ้นไปแล้วสวัสดิ์ขอรับท่านทั้งสอง

    ข้าพเจ้าขึ้นกทม.ไปช่วยงานน้องสาวกะเตงเจ้าไมเคิลโน้ตบุ๊คสหายเลิฟไปด้วยหวังใช้ชีวิตอักษรปกติ เคยหวังไว้ว่าสักวันหากเขียนหนังสือขายบล้านเล่มอย่างนักเขียนฝรั่งจะเดินทางไปพักโน่นทีนี่ที เอนหลังขอบสระ นั่งกระดกขาดาดฟ้าเรือยอร์ช กะเตงโน้ตบุ๊คเขียนไปเรื่อย ๆ คงสุขโขสโมสร

    ที่ไหนได้

    เวลาชนวันชนคืนชนเช้าชนค่ำจนตั้งตัวไม่ติด แค่เกลาเรื่องเบาสมองค้างอยู่อีกไม่กี่ตอนก็ยังทำไม่เสร็จ

    หลังวันนี้ชีวิตคงกลับคืนสู่ปกติวัตรเสียที เขียนหนังสือไปวัน ๆ แวะทักทายสหายไปคืน ๆ สิ้นเดือนได้เรื่องสั้นสักเรื่อง สิ้นสามเดือนได้เรื่องยาวสักเรื่อง แค่นี้ก็พอใจแล้ว

    ยินเสียงอักขระสองท่านยังเจื้อยแจ้วก็ให้สบายใจ (สามสิ ท่านขุลล์ด้วย)

    ดูแลจัดการงานของเราไป ว่างเมื่อไรก็แวะคุยกัน นั่นเป็นชีวิตรื่นรมย์ที่สุดแล้วขะรับ

    คารวะ

    ปล. ข้าพเจ้าเปิดบ้านท่านทั้งสองขึ้นพร้อมกันแล้วพิมพ์ทีเดียวแปะสองบ้านเลย

    เห็นบ้านท่านเพลงแปลกใหม่สบายตา (สมที่ท่านอิ่มให้ฉายาคลาสสิค) อีกทั้งช่ออักษรอีกหลายต่อหลายช่อเขียนได้มากมายอย่างไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ เห็นสวนผักละแวกบ้านท่านอิ่มแล้วคันปาก อยากถามว่า..ขอไปนอนเขียนหนังสือสักสามสี่เดือนได้เปล่าฮึท่านอิ่มที่เคารพ?

  5. ชะเอม
    สิงหาคม 8, 2008

    บางครั้งชีวิตมันก็เหนื่อย…แต่ได้ดูรูปถ่ายแบบนี้ทีไรก็ทำให้ยิ้มได้ทุกที….

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: