“The camera is an instrument that teaches people how to see without a camera.”

Dorothea Lange "โลกทั้งใบ ไม่ได้สวยงามในทุกเรื่อง… แต่ก็ไม่น่าชิงชัง เกินกว่า "ชีวิต" จะค้นพบ "ความสุข" จากบางแง่มุม…" >> โอ๋ อิ่มเอม

“The truth is somewhere in between”

 

บ่อยครั้งที่(พยายาม)รู้สึกว่าชีวิต มันเป็นเรื่องสมมติ และเราเป็นเพียงผงฝุ่นเล็กๆในจักรวาล ที่(ยัง)มีตัวตน… ที่ขับเคลื่อนลมหายใจไปตามกฎเกณฑ์แรงดึงดูด(ของระบบสุริยะหรืออะไรสักอย่าง… )

 

หลายหนที่มักเผลอนึกไปว่า เราอยู่ได้เพียงลำพัง…คิดอย่างนั้น ทำอย่างนั้น จนเคยชิน (จนอาจพลั้งเผลอเรียกว่า สันดาน) จนกระทั้งเมื่อวันหนึ่ง การเดินทางของเวลา ได้นำพาให้รู้จักมิติบางอย่าง ที่ถูกสร้างขึ้นให้เราได้เรียนรู้…ทำความเข้าใจ กับเงื่อนไขและกฎเกณฑ์ในสิ่งที่เราพยายามครอบครอง…

 

มีคำตอบมากมายจากหลายผู้คนที่เคยเดินทางผ่านมาและเอ่ยถึงความหมาย…เปรยไว้ ให้ขบคิด

 

ความจริง…อยู่ ณ บางแห่ง…ระหว่างนั้น… มันอาจจะจริง และเราก็ไม่จำเป็นต้องเรียกร้องหามัน…

แต่เราอาจจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน เช่นนั้นกระมัง…หากคิดว่า ชีวิต ยังเป็นสิ่งที่มีค่า แม้เป็นเพียงผงฝุ่นเล็กๆ…

 

บ้านพักแม่ริม / ๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๑

 

…………………………………………………..

 

เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ

Scrubb : เพลงแบบประภาส

ฟังเพลง >>

http://feelfree.exteen.com/20080717/scrubb

 

ดาวนับล้านที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า

จะมีไหมหนาที่ลอยอยู่เองเฉยๆ
ไม่ยอมโคจรหมุนไปไหนเลย
ไม่เคย ไม่เห็นเลยสักดวง

ดาวของฉันเธอว่าอยู่ไกลลิบๆ
แต่ดาวไหนๆมันก็อยู่ไกลกันทั้งนั้น
ดาวของเธอฉันว่าก็เหมือนกัน
กี่ปีแสงนั้นอย่านับเลย

*เมื่อดาวโคจรมาเจอะกัน
ฤดูก็เปลี่ยนผัน การหมุนก็ผันแปร
เมื่อเธอกับฉันมาเจอะกันชีวิตก็เปลี่ยนผัน
เปลี่ยนไปจากเดิม เปลี่ยนจังหวะหมุนของหัวใจ(ให้ใกล้กัน)
**(เกิดอาการ)เธอหมุนรอบฉัน ฉันหมุนรอบเธอ
แต่สองดาวก็ยังหมุนรอบตัวเอง
เธอดึงดูดฉัน ฉันดึงดูดเธอ
และสองดาวยังเปล่งแสงอันงดงามให้แก่กัน(ไปทั่วฟ้า)

ดาวนับแสนที่มีวงแหวนนับร้อย
ทั้งดาวเคราะห์น้อย ดาวฤกษ์ลอยคว้างๆ
ดาวทุกดวงนั้นย่อมจะแตกต่าง
มีเส้นทางหมุนของตัวเอง

 

10 comments on ““The truth is somewhere in between”

  1. ธุลีดิน
    สิงหาคม 20, 2008

    ท่านกล่าวยังกะคนอกหักพบรักใหม่!
    ..
    ..
    และ..พร้อมอกหักอีกหน เออะ เออะ เออะ
    😉

    บ้านดินเสร็จยัง?
    สุขสบายดีนะทั่ลล์

    คารวะ

  2. เพลงพันวา
    สิงหาคม 20, 2008

    ท่านอิ่ม…ฟังเพลงระหว่างอ่านบล็อกนี่ได้อารมณ์ดีมากเลย

    เป็นดาวเถอะนะ…ฝุ่นในจักรวาลก็เป็นดาวได้นะ
    “จะไปเป็นดาวโดดเด่นบนฟากฟ้า”…เอ้ย…ไม่ใช่…
    นี่ต่างหาก “คืนนี้ถ้าเธอหนาว ร่วมผิงดาวบนฟ้า”

    http://www.guykaew.com/?q=node/141

    เอ้อ…ท่านอิ่มเมืองกรุงน่ะแสงไฟมันสว่างจนบดบังแสงดาว แต่ท่านก็รู้ใช่ไหม…ไม่ว่าอย่างไรดาวก็อยู่ที่เดิม

    ไม่ว่าอย่างไร “ดาวเหนือ” ก็ไม่มีวันผันแปรอยู่แล้วนี่ 555

  3. ขุนอรรถ
    สิงหาคม 20, 2008

    ความสำเร็จ หาได้อยู่ ณ ปลายทาง ทั่นอิ่ม ก็รู้ดีนี่หนา
    ออนเดอะเวย์ ต่างหากทั่น … อิน บิทวีน อย่างทั่นว่านั่นแล

    ความรัก และ ความสำเร็จ ก็เช่นกัน
    อย่ารอเวลานะทั่น รักวันนี้ สำเร็จเดี๋ยวนี้

    ฝากเก็บดอกไม้ริมทางด้วย

    เหนื่ิอยนักพักก่อน ทั่นอิ่มก็เช่นกันนะ

    ไนท์
    🙂

  4. ningyogaphuket
    สิงหาคม 29, 2008

    หายไปนาน เลยแวะเข้ามา ยังเหงา ๆ เศร้า ๆ เหมือนเดิมเลยนะจ๊ะ บางครั้งเราต้องปรับมุมที่เรามองบ้างเพื่อให้เรามีความสุขขึ้น เพราะเราไม่สามารถเปลี่ยนสิ่งรอบตัวได้ แต่เราสามารถเปลี่ยนตัวเราเองได้ง่ายกว่านะจริงไห๊ม ไอ้ที่เรียกว่า “สันดาน” นั่นแหละ หากเราเปลี่ยนมุมมอง และทำการปรับตัวสักนิดมันก็จะดีขึ้นเองล่ะจ้า อิอิ

  5. fayjaa
    กันยายน 29, 2008

    สวัสดีค่ะ พี่โอ๋ เป็นไงบ้างไม่เห็นอัพบล็อกเลย เป็นคนกรุงเทพนี่ท่าทางยุ่งเนาะ ตอนนี้น้องกำลังจะออกจากงานที่ทำอยู่แล้ว อย่างที่พี่เคยพูด อยู่แล้วมีความทุกข์ก็ออก ปล.เข้ามาอัพเดทชีวิตซะบ้างสิพี่โอ๋ หายจ้อยเลย

  6. ธุลีดิน
    กันยายน 29, 2008

    ใช่เลย!😦

  7. แม่เพลง
    พฤศจิกายน 2, 2008

    มาแอบมองดาวดวงที่อยู่ไกลลิบๆ

  8. แม่เพลง
    พฤศจิกายน 24, 2008

    อย่างนี้ล่ะท่าน
    อยากเป็นดาวดีนักนี่ กรั่กๆๆ
    มีแรงดึงดูดเข้าหากัน
    หากก็ต้องมีระยะห่างระหว่างกันด้วยเช่นกัน

    เบื่อเป็นดาวมาเป็นหิ่งห้อยต้วยกันเน้อเจ้า
    เป็นหิ่งห้อยน้อยวับแวมแสงพราวบินเล่นไปมา

    เย้…อีกไม่กี่วันก็คงได้เห็นรูปแล้ว

    กึ๊ดเติ้งหาแม้บ่ะได้โทรหา (ฮา)

  9. บ้านเก้าพัน
    พฤศจิกายน 30, 2008

    สวัสดีชาวโลก (ยังจำคำนี้ได้ใช่มั้ย)

    พี่โอ๋…ชีวิตที่กรุงเทพเป็นไงบ้างพี่ สบายดี สบายใจ ดีมั้ย ส่วนเป๋า สบายดีบ้างสบายกายบ้าง แต่ใจมันราบเรียบเกินไปมั๊ง จนไม่รู้สึกทุกข์ร้อนอะไร เพราะไม่มีอะไรให้มาเปรียบเทียบ

    เป๋าลืมไปแล้ว (คือจำไม่ได้น่ะแหละ) ว่าพี่ทำงานที่ไหน เวลาไปเดินแถวๆ แผงหนังสือ ก็พยายามมองหาผลงานของพี่ แต่ก็จนใจ เพราะไม่รู้จะดูตรงไหน

    พี่โอ๋…เมลมาคุยกันบ้างดิ อย่าใช้ข้ออ้างว่างานยุ่งหรือไม่มีเวลานะ เพราะเป๋ากับพี่ก็มีเวลาเท่าๆ กันน่ะแหละ…(ความหมายคือ ติดต่อมาบ้าง อย่าหายไป เดี๋ยวลืม)

    เป๋า

  10. ธุลีดิน
    ธันวาคม 16, 2008

    ท่านอิ่มขะรับ

    ตอนนี้ท่านยังอยู่กทม.ใช่ไหม?
    หรืออยู่เชียงใหม่?

    สัปดาห์หน้าข้าพเจ้าอาจออกเดินทาง หากท่านอยู่เชียงใหม่จะได้ตั้งเข็มชักใบหันหัวเรือไปอาศัยบ้านดินท่านสักหลายเพลา รบกวนแจ้งข่าวทีขะรับ

    คารวะ

    ปล. ข้าพเจ้าย้ายขนำไปที่ http://tuleedin.blogspot.com

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

นำทาง

%d bloggers like this: