“The camera is an instrument that teaches people how to see without a camera.”

Dorothea Lange "โลกทั้งใบ ไม่ได้สวยงามในทุกเรื่อง… แต่ก็ไม่น่าชิงชัง เกินกว่า "ชีวิต" จะค้นพบ "ความสุข" จากบางแง่มุม…" >> โอ๋ อิ่มเอม

คิดถึง “อันดามัน”

ในปี 2549 … ผมมีโอกาสได้เข้าร่วมโครงการ “In SIGHT Out! Project” ในฐานะของ Photo Trainer เพื่อสอนให้เด็กๆ หลายคน ที่เขาหลักและหมู่บ้านน้ำเค็ม จังหวัดพังงา ได้เยียวยาความรู้สึกผ่านการถ่ายภาพและเขียนหนังสือ หลังจากที่สึนามิได้คร่าชีวิตและพัดพาเอาความโศกเศร้าให้กับผู้คนในแถบชายฝั่งอันดามัน

จำได้ว่า เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่ผมได้มีโอกาสเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับการสื่อสาร โดยเฉพาะกับเด็กๆ…ทำอย่างไร? ที่จะให้เขาเหล่านั้นกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง หลายคนยังคงกลัวทะเล หลายคนยังไม่ลืมภาพความเสียหาย (รวมถึงผม… ในฐานะที่เป็นคนภูเก็ตและอยู่กับเหตุการณ์ในครั้งนั้นด้วย)

แต่สุดท้าย…ความกลัวเหล่านั้น ก็ค่อยๆ เลือนหายไปทีละน้อย… จนกลายเป็นความทรงจำดีๆ เข้ามาแทนที่

พวกเราต่างมีช่วงเวลาที่มีความสุขจากการถ่ายภาพ การเขียนความรู้สึกลงบนกระดาษ รวมถึงการสนทนา พูดคุย และหัวเราะ ไปด้วยกัน

และนั่น…ก็คือ ทะเลที่ผมยังคงคิดถึง…เป็นพิเศษ

เพราะมันมีมากกว่าคลื่น…. มันเต็มไปด้วยความทรงจำที่ทำให้เรายิ้มได้เสมอ!😀

คิดถึงนะ “อันดามัน”

>> http://www.insightoutproject.org

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: